GN1

Na łamach najnowszego numeru tygodnika katolickiego „Gość Niedzielny” Barbara Gruszka-Zych rozmawia z Krzysztofem Kuczkowskim „o błaganiu, miłości na ulicy i kładce dla Boga”. Rozmowa nosi tytuł: „Świat musi sobie pośpiewać”. Na pytanie: „Czy jakiś wiersz mógłbyś uzna za swoje credo?”, poeta odpowiada: „Chyba jednak moją ‘Kładkę’ z frazą: ‘chcę być kładką, po której przejdzie Syn cieśli’. Naturalnie mowa tu o ‘kładce’ duchowej. Rzeczywistość widzialna ma swoją równie rzeczywistą niewidzialną podszewkę. Widzialna przestrzeń jest znakiem tego, co ukryte przed naszymi oczami, a co ma tak samo bezpośredni wpływ na nasze życie, jak to co realnie doświadczane. Poezja posiada narzędzia, które mogą uchwycić moment przemiany doczesnego w wieczne i to jest w niej niezwykłe i tajemnicze. A z innych poetów? Ostatnio olśniło mnie zdanie z wiersza amerykańskiego poety Roberta Hassa: ‘Przyszło mi do głowy, że świat jest tak przepełniony bólem, że musi sobie od czasu do czasu pośpiewać’ (tłum. A. Szuba). Komentować chyba nie trzeba”.

Całość w: „Gość Niedzielny” nr 15 z 16 kwietnia 2017 r.

Zawartość tej strony wymaga nowszej wersji programu Adobe Flash Player.

Pobierz odtwarzacz Adobe Flash

Projekt i realizacja: 1.2.1 STUDIO REKLAMOWE